Dit gebeurt er in je hoofd wanneer je gokt

Altijd al afgevraagd waarom je gokken zo leuk vindt? Het antwoord lijkt bekend en komt uit onverwachte hoek! Uit een onderzoek met apen blijkt wat er gebeurt in de hersenen wanneer we gokken.

Aan de John Hopkins University in Baltimore, Maryland (VS) hebben twee onderzoekers rhesusapen leren gokken. Deze apen vertonen grote overeenkomsten met mensen en net als mensen blijken de apen ook van gokken te houden als ze het eenmaal onder de knie hebben.

In plaats van geld werd er gewed om water. De apen kregen de keuze om te gokken met veel of weinig risico. Al gokkend tegen een computer hadden de apen een kans van 80% op een bekertje met 3 milliliter water of een kans van 20% op een bekertje met 10 milliliter water. Ook al levert de gok van 80% op 3 milliliter water op de lange termijn meer op (een verschil van 0,4 milliliter per gok), toch gingen de apen massaal voor de 20% kans op 10 milliliter!

Al snel leken de apen op gokverslaafde mensen, want al hadden ze geen dorst meer konden ze amper stoppen met gokken!

Wat gebeurt er in je hersenen als je gokt?

Het nut van dit onderzoek zit hem in het feit dat de wetenschappers konden onderzoeken wat er precies in de hersenen gebeurt tijdens gokken. Wat blijkt? Een bepaald hersengebied, genaamd supplementary eye field (SEF), raakt verhit bij gokken. Dit supplementair oogveld (in het Nederlands) is betrokken bij het sturen van je ogen, maar ook bij het nemen van beslissingen.

Door met een metalen plaatje dit hersengebied te laten afkoelen wisten de onderzoekers de apen een stuk minder goklustig te maken. Ook kozen de apen met een gekoelde SEF bijna consequent voor het lagere risico. Het lijkt er dus op dat een overhitte SEF nadelig kan zijn bij het afwegen van risico’s.

In de toekomst iedereen aan de metalen plaat?

De resultaten uit het onderzoek stemmen tot hoop voor ‘genezing’ van gokverslaving, maar zover is het nog niet aldus onderzoeker Veit Stuphorn. Al ziet hij wel mogelijkheden voor de lange termijn:

‘We snappen nog niet goed genoeg hoe het brein risico’s afweegt om al na te denken over therapeutische toepassingen. […] Op de lange termijn is er hoop op directe ingrepen in de vorm van hersenstimulatie.’

Laat een Reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.